TU-RAC ชวนหาคำตอบ เราหยิบงานวิจัยจากวารสารสังคมวิจัยและพัฒนา (JMARD) มาชวนคิด
จากบทความเรื่อง “การวิเคราะห์บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการบริการสาธารณะเพื่อลดความเหลื่อมล้ำในสังคมไทย” ตีพิมพ์ในวารสารสังคมวิจัยและพัฒนา (JMARD) ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 พ.ศ. 2568 โดย นิภาพรรณ เจนสันติกุล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
.
✨ ประเด็นสำคัญจากบทความ
🔹ก่อนปี 2558
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมุ่งเน้นการจัดบริการสาธารณะและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานตามภารกิจที่กฎหมายกำหนด โดยให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และความพึงพอใจของประชาชนเป็นหลัก
🔹 หลังปี 2558
การขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) ทำให้ประเด็นการลดความเหลื่อมล้ำได้รับความสนใจมากขึ้น ส่งผลให้ อปท. หันมาให้ความสำคัญกับการดูแลกลุ่มเปราะบาง เช่น ผู้สูงอายุ เด็ก สตรี คนพิการ และผู้ด้อยโอกาส
🔹 ตัวอย่างการดำเนินงานของท้องถิ่น
📍 เทศบาลตำบลยางเนิ้ง จังหวัดเชียงใหม่ พัฒนาแอปพลิเคชันระบุพิกัดที่พักอาศัยของผู้สูงอายุ เพื่อสนับสนุนการดูแลและเข้าถึงบริการได้อย่างมีประสิทธิภาพ
📍 เทศบาลนครสกลนคร จังหวัดสกลนคร สร้างเครือข่ายความร่วมมือเพื่อจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ
📍 มีการถ่ายโอนภารกิจอาสาสมัครดูแลผู้สูงอายุที่บ้าน (อผส.) มาให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นดำเนินการ เพื่อให้การดูแลผู้สูงอายุสอดคล้องกับบริบทของพื้นที่มากยิ่งขึ้น
⚠️ อย่างไรก็ตาม บทความได้สะท้อนข้อจำกัดสำคัญที่ส่งผลต่อการลดความเหลื่อมล้ำ ได้แก่
• งบประมาณและบุคลากรไม่เพียงพอ
• กฎหมายและระเบียบที่ยังไม่เอื้อต่อความร่วมมือระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
• อำนาจการตัดสินใจหลายด้านยังคงรวมศูนย์อยู่ที่ส่วนกลาง
.
🔍 บทความชี้ให้เห็นว่า แม้การลดความเหลื่อมล้ำจะไม่ใช่ภารกิจตามกฎหมายโดยตรงของ อปท. แต่หากได้รับการสนับสนุนด้านทรัพยากร อำนาจ และกลไกการบริหารที่เหมาะสม อปท. ก็สามารถมีบทบาทสำคัญในการยกระดับคุณภาพชีวิตและสร้างความเป็นธรรมทางสังคมได้ 🏘️
.
💬 หากท้องถิ่นคือหน่วยงานที่ใกล้ชิดประชาชนที่สุด แต่ยังมีข้อจำกัดด้านงบประมาณ บุคลากร และอำนาจในการตัดสินใจ เราจะสร้างสังคมที่เท่าเทียมได้อย่างไร? 🤔[CC1]
.
📖 อ่านบทความฉบับเต็มได้ที่ 👉 https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/view/268753
